Fos Çıktı Şiiri

Mar 19th, 2014

Kurudu yapraklarım döküldü birer birer
Kime dostum dediysem fos çıktı be fos çıktı
Taşa çalıp bahtımı kalem kırdım bu sefer
Kime dostum dediysem fos çıktı be fos çıktı

Boş cendere bir beden kalbi kirli, pasaklı
Birinin gizli sırrı birinde kalmaz saklı
Ulu divana varsam sen mi yoksa ben haklı
Kime dostum dediysem fos çıktı be fos çıktı

Dost deyip sarılırken baş üstünde tuttum hep
Verdiğin acıları lokma lokma yuttum hep
Her gün maziye dalıp kaybetmekten korktum hep
Kime dostum dediysem fos çıktı be fos çıktı

Bunca yıllık sevginin bumuydu yâr bedeli
Oysa nasıl mutluydum seni sevdim seveli
Ne oldu birden böyle yoksa benmiyim deli
Kime dostum dediysem fos çıktı be fos çıktı

Adım adım bu aşkı sonsuza yaklaştırdın
Şu yorgun bedenime Kaf dağı’nı aştırdın
Gitme yar gel dedikçe kaçtın uzaklaştırdın
Kime dostum dediysem fos çıktı be fos çıktı

Aylarca görünmeyip sakladı gölgesini
Azrail sarar bir gün göğüs can kafesini
Şu Sitemkâr ALİM’in kim duyacak sesini
Kime dostum dediysem fos çıktı be fos çıktı

Bekir Alim

Bir önceki yazımız olan Engelli Gardaş Şiiri başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Tags:
No comments yet.

Son Yorumlar

kelebek mirc - kelebek sohbet odaları - kelebek chat - zurna mirc - zurna sohbet - güzel sözler

KelebekFinal Ailesi olarak itibari ile güncellenmiştir.