Hatib-i Şehirin Tifüsten Ölümü Şiiri

Mar 22nd, 2014

Tek bir şey istemişti hayatı boyunca Ömer Naci.
Bab-ı âli baskınında fırlayıp askerlerin önüne,
Açıp ağzını bar bar bir bağırması var ki,
Ağzı açık bakakalmıştı Enver Paşa bile:
“Vurun, karşınızdayım işte, öldürün beni.”
Üstüne gider gibiydi ölümün hep böyle.

Tek bir şey istemişti hayatı boyunca Ömer Naci.
Cemiyet Doğu’ya göndermişti onu bir keresinde.
Bir an evvel o taraflarda örgütlenmek gerekliydi.
Hastayken ve beş kuruş bile yokken cebinde,
O koyu istibdat döneminde kalkıp gittiydi.
Van civarında teşkilat kurulmuştu geri geldiğinde.

Tek bir şey istemişti hayatı boyunca Ömer Naci.
Filozof Rıza Tevfik’le bir tartışması destandı dillere,
Paris’teyken her fırsatta Jean Jaures’yi dinlerdi,
Hem Merkez-i Umumi’nin değişmez üyesi, hem de
“Hatib-i şehir, filozof, şair, mütefekkir” idi.
Ancak, şüphesiz, eylem adamıydı her şeyden önce.

Tek bir şey istemişti hayatı boyunca Ömer Naci:
Ölmek – vatan için ve büyük kalabalıklar önünde.
Kerkük’te bir hastanede oysa yapayalnız gitti.
Duyar gibi oluyorum şimdi son sözlerini:
“Demek böyle Allahın belası bir yerde,
Ne yapalım, tifüsten ölmek varmış kaderde.”

Roni Margulies

Bir önceki yazımız olan Gelgit Şiiri başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

Tags:
No comments yet.

Son Yorumlar

kelebek mirc - kelebek sohbet odaları - kelebek chat - zurna mirc - zurna sohbet - güzel sözler

KelebekFinal Ailesi olarak itibari ile güncellenmiştir.